Een opwekkingslied is een lied dat in veel christelijke kerken in Nederland gezongen wordt. Aanvankelijk gebeurde dit in charismatische protestantse kringen zoals de pinkster- en (volle) evangeliebewegingen, later begonnen de liederen ook terrein te winnen binnen sommige traditionele kerken. Door het alledaags taalgebruik, de melodie en de mogelijkheid om de muziek te laten begeleiden door een praiseband in plaats van door een orgel, het goed in het gehoor liggende ritme en de vrolijkheid spreken de opwekkingsliederen de moderne en/of jongere kerkganger en jeugd vaak meer aan dan de oudere kerkmuziek zoals psalmen en gezangen.

Het initiatief tot de eerste opwekkingsbundels, werd ooit genomen door Wiesje Hoekendijk. Zij constateerde dat de bestaande bundels (Johannes de Heer en Glorieklokken), waar in evangelische en pinksterkringen uit gezongen werd, slechts weinig aanbiddingsliederen bevatte, en wilde dit gemis met een aanvullende bundel compenseren. De opwekkingsbundel bleek echter zodanig succesvol, dat de beide oudere bundels in veel charismatische gemeenten voor een groot deel uit beeld verdwenen.

Anno 2009 bevat de opwekkingsbundel 698 nummers. Naast de "gewone" opwekkingsliederen zijn er voor kinderen en tieners speciale liederen uitgebracht. Voor de tieners zijn er ruim 200 opwekkingsliederen, waarvan een groot deel in het Engels.

Elk jaar is er met Pinksteren een Opwekkingsconferentie. Tijdens deze conferentie komt er een nieuwe CD uit met Christelijke liederen.